این نوشتار بر آن است با بررسی یکی از سنت های دیرپای موجود در فلسفه سیاسی غرب، یعنی سنت جمهوری خواه، مبانی و اصولی را بیان کند که با استفاده از آن می توان ضرورت و جایگاه اصل حداقل بودن را در سیاست­گذاری کیفری نوین مشخص کرد. اصلی که در کنار سایر اصول سنت جمهوری خواه، برای ایجاد یک جامعه با شهروندانی آزاد و دولتی مسئولیت پذیر در قبال حوزه سلطه­ شهروندان، ضروری است. در سنت جمهوری خواه مفهوم آزادی به مثابه عدم سلطه جایگزینی است برای مفهوم آزادی به مثابه عدم مداخله که توسط سنت لیبرال طرح شده است و هدف اصلی آن محدود کردن حوزه سلطه­ دولت در مواجهه با شهروندان است. اگرچه سنت جمهوری خواه اساساً پروژه ای متعلق به علوم سیاسی است؛ اما به دلیل توجه به چگونگی تنظیم رابطه دولت و شهروندان، اثرات عمیقی در علوم دیگر از جمله سیاست گذاری کیفری داشته است. اثر این دیدگاه را در حوزه سیاست گذاری کیفری می توان در شکل گیری نگاهی انتقادی نسبت به عدالت کیفری مدرن و تلاش برای تعدیل و ارائه جایگزین هایی برای جرم ­انگاری دید. در این پژوهش با استفاده از یک روش توصیفی-تحلیلی و به صورت کتابخانه ای این ایده طرح می شود که سنت جمهوری خواه نسبت به علوم اجتماعی مدرن نگاهی انتقادی دارد که از مفهوم آزادی به مثابه عدم سلطه نشئت می گیرد. همچنین این فرضیه مطرح می گردد که این نگاه انتقادآمیز در نهایت منتهی به تأمین مبانی نظری کافی برای فاصله گرفتن از حقوق کیفری مدرن و تقویت اصل حداقل بودن حقوق جزا شده است.

تغییرات اقلیمی در عصر حاضر یکی از چالش های مهم زیست محیطی می باشد. درک ما از تاثیرات بشر روی محیط، به ویژه آن هایی که در ارتباط با گرم شدن ناشی از افزایش گازهای گلخانه ای هستند، نشان می دهد که تعدادی از پارامترها به احتمال زیاد در حال تغییر می باشند. بنابراین بررسی روند تغییرات زمانی بارش در برنامه ریزی و طراحی دقیق تر پروژه های آبی در آینده از اهمیت زیادی برخوردار می باشد.در این مطالعه روند تغییرات بارش حوضه دریاچه ارومیه در دو مقیاس سالانه و ماهانه با استفاده از آزمون ناپارامتری من - کندال اصلاح شده با حذف کامل ساختار خودهمبستگی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور 42 ایستگاه بارانسنجی (24 ایستگاه در استان آذربایجان غربی و 18 ایستگاه در استان آذربایجان شرقی) در حوضه دریاچه ارومیه انتخاب و پس از تکمیل دوره آماری 1392-1363 مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بررسی بارش حوضه دریاچه ارومیه نشان داد که حوضه دریاچه ارومیه در طی سال های مورد بررسی ترکیبی از روند کاهشی و افزایشی را تجربه کرده است. روند کاهشی بارش اغلب در ایستگاه های مناطق غربی حوضه و مناطق غرب و جنوب غرب دریاچه ارومیه دیده شد. روند افزایشی بارش نیز در مناطق جنوبی و شمال شرقی حوضه دریاچه ارومیه مشاهده گردید. نتایج بررسی زمان تغییر روند در سری بارش حوضه دریاچه ارومیه نشان داد که شکست در سری بارش در اکثر ایستگاه هایی که کاهش روند بارش را تجربه کرده اند بین سال های 1371 تا 1377 بوده است. هم چنین نتایج پهنه بندی آماره Z آزمون من – کندال اصلاح شده نشان داد که در مقیاس سالانه مناطق تحت تاثیر توده هوای قطبی – قاره ای ورودی به ایران از روند کاهشی در بارش سالانه برخوردار هستند.

دمای هوا یکی از پر کاربردترین پارامترهای مورد استفاده برای تشخیص تغییر اقلیم در مقیاس جهانی و منطقه ای است. بنابراین پژوهشگران همواره سعی نموده اند تا با مدل های مختلف به مدل سازی و پیش بینی آن بپردازند. تحقیق حاضر نیز با هدف مدل سازی و پیش بینی کمینه و بیشینه دمای ماهانه کشور انجام گردید. بررسی تغییرات زمانی دما با روش های تخمین گر سن و پتیت و پیش بینی آن بوسیله مدل هالت-وینترز انجام گرفت. نتایج نشان داد که دمای کمینه در ایستگاه های مورد مطالعه در دوره 50 ساله 2010 تا 1961 بطور متوسط به مقدار 9/2 درجه سانتی گراد افزایش یافته که مقدار این افزایش برای ایستگاه های واقع در مناطق گرم و خشک کشور (1/3 درجه) بیشتر از دیگر مناطق است (8/1 درجه). درحالیکه مقدار افزایش دمای بیشینه هوا در کشور کمتر و معادل 1/2 درجه سانتی گراد می باشد. همچنین نتایج این پژوهش کارایی مناسب مدل هالت-وینترز برای پیش بینی کمینه و بیشینه دمای ماهانه کشور را اثبات کرد. نتایج این مدل نشان داد که کمینه و بیشینه دما تا سال 2020 به جز چند مورد در کشور افزایش خواهند یافت که بیشترین مقدار افزایش در ایستگاه خوی به میزان 6/0 درجه سانتی گراد برای کمینه دما و 28/0 درجه سانتی گراد برای بیشینه دما خواهد بود.

به لحاظ تاریخی توبرکلوزیس عامل مهم مرگ و میر در سرتاسر جهان بوده است. عفونت توبرکلوزیس به دلیل مسری بودن، قابلیت ماندن به صورت نهفته در میزبان برای یک مدت طولانی و سپس پیدایش آن به شکل یک عفونت فعال هنوز به عنوان تهدیدی جدی برای سلامت انسان باقی مانده است. تخمین زده می شود که یک سوم از جمعیت جهان نزدیک به دو بیلیون نفر با مایکوباکتریوم توبرکلوزیس آلوده شده اند. افراد مبتلا به عفونت نهفته تنها با مایکوباکتریوم توبرکلوزیس آلوده شده اند بدون اینکه علایم بالینی داشته باشند. تست توبرکولین بیشترین تستی است که به طور گسترده در جهان برای تشخیص افراد آلوده شده با مایکوباکتریوم توبرکلوزیس استفاده می شود. تست توبرکولین داده های ارزشمندی را در تشخیص عفونت نهفته فراهم می کند با این وجود واکسیناسیون با واکسن ب. ث. ژ و آلوده شدن با مایکوباکتریوم های غیرتوبرکلوزی اختصاصیت این تست را کاهش می دهد. در این تست پاسخ های ازدیاد حساسیت نسبت به مشتق پروتیینی تخلیص شده از مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ازریابی می شود. تست توبرکولین مثبت نشان دهنده احتمال ابتلا به عفونت توبرکلوزیس و پیشرفت عفونت نهفته به عفونت فعال می باشد. مطالعات پیشین نشان داده است که بین پاسخ مثبت تست توبرکولین و احتمال عفونت فعال رابطه ای وجود دارد. شواهد تجربی نشان داده است که درمان عفونت نهفته احتمال عفونت فعال را کاهش می هد. اگرچه تست توبرکولین یک تست ایده آل نیست اما یک روش ساده و ارزان قیمت برای تشخیص توبرکلوزیس می باشد که این ویژگی ها باعث شده به روشی مناسب به ویژه در کشورهای در حال توسعه بدل شود.

مقدمه: استئوپروز یکی از انواع بیماریهای متابولیکی استخوان می باشد که با توده استخوانی اندک و برهم ریختگی زیر ساختارهای بافت استخوانی همراه بوده و به افزایش شکنندگی استخوان و در نهایت شکستگی آن منجر می شود. این تحقیق با هدف بررسی معیار گزینشی تخمین ساده ریسک استئوپروز و ارتباط آن با تست سنجش تراکم استخوانی به عنوان یک روش کم هزینه ساده و غیرتهاجمی در تشخیص استئوپروز انجام شده است. روش کار: پژوهش از نوع مقطعی است که با نمونه گیری آسان و از طریق پرسشنامه چند قسمتی که بخش اول پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم شامل فاکتورهای خطرساز استئوپروز جهت بررسی تخمین ساده خطر استئوپروز انجام گردید. پرسشنامه ها توسط 250 فرد مراجعه کننده به مراکز تراکم سنجی بیمارستان مرکزی شیراز تکمیل و سپس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج: در بین افراد مراجعه کننده با استفاده از پرسشنامه تست ساده تخمین خطر استئوپروز 39.4% افراد طبیعی و 60.6% افراد نیاز به بررسی بیشتر جهت تشخیص استئوپروز بودند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که ارتباط معنی داری بین نمره آزمون تخمین ساده خطر استئوپروز و تست سنجش تراکم استخوانی ناحیه هیپ و لومبوساکرال وجود دارد (P<0.05). بین نمره تخمین ساده خطر استئوپروز و افراد با بیماریهای روماتیسمی و افراد با سابقه شکستگی قبلی و بین تست تراکم استخوانی ستون فقرات سن پس از یائسگی، استعمال سیگار و عدم مصرف مناسب فرآورده های حاوی کلسیم و ویتامین D نیز ارتباط معنی دار و مثبت بود (P<0.05).حساسیت و ویژگی بدست آمده از تست تراکم استخوانی ناحیه ستون فقرات جهت تشخیص افراد بیمار به ترتیب 64.5 و 48.1 محاسبه گردید. نتیجه گیری: استفاده از نمره تخمین ساده ریسک استئوپروز در غربالگری افراد با ریسک پایین موثر بوده و از هزینه های ناشی از تست های جذب سنجی و روشهای تهاجمی می کاهد و افرادی که نمره تست تخمین ساده خطر استئوپروز در آنها بیشتر از 6 است بایستی جهت پیشگیری از استئوپروز مورد تست سنجش تراکم استخوانی قرار گیرند.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

تخریب ناشی از کاویتاسیون در کشورهای زیادی و با روشهای متعددی مورد مطالعه قرار گرفته است. در این مقاله به بررسی روشهای تستی که نسبت به سایر روشها از دایره کاربرد وسیعتری برخوردارند پرداخته شده و مزایا و معایب هر کدام از آنها نیز مورد مطالعه قرار گرفته است. پس از آن تفسیر نتایج حاصل از این آزمایشها ارایه شده است. عوامل بروز اختلاف بین نتایج تستها با موارد عملی معرفی شده اند که تلاش برای رفع این عوامل زمینه ای برای توسعه های آینده این تستها محسوب می شود. نتایج مطالعات انجام شده، جهت تست کاویتاسیون در پمپ های سانتریفوژ اعمال گردید. همچنین مدار تست طراحی و ساخت آن در دست اتمام است.